كانون فرهنگي هنري ثقلين مصلي شهرستان شفت
اگر به شما بگويند اين نماز که در حال خواندن آن هستيد، آخرين نمازي است كه مي خوانيد آيا اين نماز را نيز سريع و بي دقت مي خوانيد؟
اگر در هنگام دعوا با شخصي به شما بگويند بعد از اين دعوا خواهيد مرد آيا از آن شخص حلاليت نمي گيريد؟
اگر به شما بگويند بعد از فروش اين جنس خواهيد مرد آيا باز هم بيش از قيمت واقعي آن جنس را خواهيد فروخت؟
اگر به شما بگويند پس از اينكه غيبت فلان شخص را انجام داديد خواهي مرد آيا باز به غيبت خود ادامه خواهيد داد؟
اگر به شما بگويند بعد اينكه فلان شخص را به تمسخر گرفتيد خواهيد مرد چه كار خواهيد كرد؟
اگر به شما بگويند بعد از نگاه به نامحرم خواهيد مرد آيا باز هم به او نگاه خواهيد كرد؟
اگر به شما بگويند تا لحظاتي ديگر مرگ به سراغتان مي آيد آيا توبه نمي كنيد؟
دوست عزيزآيا مي دانيد دليل غفلت از خدا و اوامر الهي چيست؟
آيا مي دانيد چرا در صدر اسلام كوفيان به فرمان جهاد امام علي (ع) نه گفتند؟
آيا مي دانيد چرا ائمه اطهار (ع) به دست نااهلان به شهادت رسيدند؟ «آري، دليل همه گناهان و غفلت هايي كه انجام مي دهيم غفلت از مرگ است»
از پيامبر اكرم (ص) پرسيدند: باهوش ترين مردم چه كساني هستند؟ ايشان در جواب فرمودند: آنان كه فراوان به ياد مرگ اند و بهتر خود را براي آن آماده مي كنند.
(حديث از كتاب محجةالبيضاء، فيض كاشاني ، ص 242)
لحظه اي درنگ
1) مهر خداوند به انسان و قدرشناسي ما در دعاي شريف افتتاح اين گونه بازگو شده است: «نديدم مولاي بزرگواري كه بر بنده دون همت و قدر ناشناس خود، شكيباتر از تو نسبت به من باشد تو مرا مي خواني ولي من از تو روي بر مي گردانم. تو با من دوستي مي فرمايي ولي من دشمني مي ورزم، تو مهرت را نثار من مي كني و من نمي پذيرم؛ گويا من بر تو منت دارم. اما اين بي وفايي ها سبب نشده است تا از رحمت و احسان بر من دست كشي و با جود و كرمت بر من تفضل نكني».
2) خداوند متعال به حضرت داوود (ع) فرمود: اي داوود، اگر روي گردانان از من چگونگي انتظارم براي آنان، مدارايم با آنان و اشتياق مرا به ترك معصيت هايشان مي دانستند، بدون شك از شوق آمدن به سوي من مي مردند و بندبند وجودشان از محبت من از هم مي گسست.(ميزان الحكمه، جلد4، محمد محمدي ري شهري، ص 2797)
3)آيا مي داني چرا خداوند شيطان را از درگاه خود راند و براي هميشه او را طرد؟ چون فرمان خدا را براي سجده بر انسان اطاعت نكرد. اما بي وفايي برخي آدميان را بنگر كه از خدا رو بر مي گردانند و حلقه بندگي شيطان به گردن مي آويزند. رسول خدا (ص) مي فرمايد: خداوند به چنين انسان هايي خطاب مي كند: من به خاطر تو شيطان را طرد كردم؛ اما تو او را دوست گرفتي و به اطاعت او درآمدي؟! (المراقبات، ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي، ص 38)
مراحل توبه
توبه صرفا يك امر ظاهري و لفظي نيست، بلكه تحولي دروني و قلبي است كه آثار گناه را محو مي كند. اين تحول دروني بنابر كلام علي (ع) داراي مراحل زير مي باشد:
مرحله اول: پشيماني از گذشته
پشيماني حالتي دروني است كه شخص را دچار حسرت و اندوه مي كند و شيريني گناه را به تلخي تبديل مي سازد. تا وقتي شيريني گناه در جان آدمي باقي است و از خاطره آن احساس لذت مي كند، توبه آغاز نشده است.
در كتاب كنز العمال (ح10174) آمده است كه يكي از پيامبران براي قبول توبه فردي از بني اسرائيل، به درگاه خداون شفاعت كرد. خداي متعال فرمود: «به عزتم سوگند اگر همه اهل آسمان ها و زمين براي وي شفاعت كنند، تا زماني كه شيريني گناه در دلش باقي است، توبه اش را نمي پذيرم».
توبه بر لب، سبحه بر كف، دل پر از شوق گناه
معصيت را خنده مي آيد ز استغفار ما
روشن است اگر انسان پس از انجام گناه، هنوز از گناه خوشش بيايد و از آن احساس لذت كند، در واقع هنوز پشيمان نشده و صرفا ادعاي پشيماني كرده است. اين مرحله توبه معمولا با استغفار همراه است و انسان توبه كار با عبارت هايي مانند:«استغفرالله» پشيماني خود را ابراز مي كند.
مرحله دوم: تصميم بر عدم بازگشت به گناه
قدم دوم در توبه آن است كه شخص تائب، تصميم جدي بر ترك گناه بگيرد. اظهار ندامت ظاهري و گفتن كلمه استغفار، در حال تكرار مداوم گناه نه تنها پذيرفته نيست، بلكه اسغفار را بي خاصيت مي كند. اثر بدتر چنين استغفاري در كلام امام رضا (ع) آمده است: كسي كه از گناه استغفار كند و در عين حال، انجامش دهد مانند كسي است كه پروردگارش را مسخره كرده است. (اصول كافي، جلد2، كتاب الدعا، ص 504)
مرحله سوم: جبران حقوق ضايع شده مردم
با اينكه با دو مرحله قبل، عادت به گناه از بين مي رود، اما برخي از گناهان را كه به حق الناس مربوط بوده، جبران نمي كند. از اين رو فرد بايد ستمي را كه بر مردم كرده جبران نمايد و حقوق مادي و معنوي آنها را در حد توان ادا كند و رضايت صاحبان حق را به دست آورد و اگر به آنان دسترسي ندارد، در حق آنان صدقه بدهد و برايشان دعاي خير نمايد. توجه كنيم كه حقوق مردم منحصر در حقوق مادي آنان نيست، مردم بر يكديگر حقوق معنوي نيز دارند كه بسيار مهمتر از حقوق مادي است. اگر با دروغ، غيبت و تهمت آبروي انساني ريخته شده، اگر قلب پدر يا مادري بر اثر بي حرمتي فرزندي شكسته شده، اگر با توزيع كتاب يا فيلم گمراه كننده، فساد و تباهي در جامعه گسترش يافته، اگر رفتار ناپسند برخي افراد سبب بدبيني ديگران به دين شده، در واقع حقوق معنوي افراد ضايع شده است و بايد فرد توبه كننده با تمام وجود به جبران حقوق از دست رفته بپردازد.
مرحله چهارم: جبران حقوق الهي
حق ديگر، حق خداوند بر مردم است كه مهمترين آن، حق اطاعت و بندگي اوست. توبه كننده بايد بكوشد كوتاهي هاي خود در پيشگاه خداوند را جبران كند، براي مثال: نمازها يا روزه هاي از دست رفته را قضا كند و عبادت هاي ترك شده را به جا آورد. البته خداوند نسبت به بندگان خود مهربان است و اگر ببيند كه شخص توبه كار حداكثر تلاش خود را كرده و نتوانسته همه گناهان را جبران كند، بقيه موارد را خود جبران و او را عفو مي كند.
مراحل پنجم و ششم: رسيدن به مقام عليين
امير مومنان علي (ع) براي كساني كه بخواهند در رديف اولياي الهي قرار بگيرند و به مقام «عليين» برسند، دو مرحله ديگر بيان مي فرمايد كه عبارت است از: پنجم: گوشتي كه از حرام بر تن انسان روييده، با حزن و اندوه آب شود تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت جديد در زير پوست روييده شود. ششم: انسان توبه كار، زحمت و سختي عبادت را به بدن بچشاند، هم چنان كه شيريني گناه را چشانده بود.
(نهج البلاغه، حكمت417)
ديگر مراحل توبه
با توجه به آيات و روايات علاوه بر مراحلي كه در سخنان گوهربار اميرمؤمنان علي (ع) آمده بود مراحل ديگري نيز وجود دارد كه به اختصار به آن مي پردازيم:
*ايمان و عمل صالح و اصلاح خود:
وإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى(طه آيه 82) من كساني را كه توبه كنند و ايمان آورند و عمل صالح انجام دهند و سپس هدايت شوند، مي آمرزم.
*اقرار و اعتراف دائمي به گناه:
قال الصادق(ع): من الشرايط التوبه، الاعتراف بالجناية دائمالله والله ما ينجو من الذنب الا من اقرّبه(بحارالانوار ج6 ص 31) امام صادق(ع) مي فرمايد: از شرايط توبه ، اعتراف دائمي به گناه است. به خدا قسم، از گناه نجات نمي يابد، مگر كسي كه اقرار به گناه خود بكند.
*دوري از لذت ها و شهوات:
قال الصادق(ع): ويَحْبِسُ نَفْسَهُ عَنِ الشَّهواتِ؛ امام صادق(ع) فرمود (شخصي كه توبه مي كند) بايد نفس خود را از شهوات بازدارد.
*گريه و اشك:
قال رسول الله(ص): و يديم البكاء و الاسف عل مافانه من طاعة الله پيامبر اسلام(ص) مي فرمايد: شخصي كه توبه مي كند، بايد بر طاعت ها و عبادت هايي كه در گذشته از او فوت شده است، تأسف و گريه كند.
*حفظ زبان:
قال رسول الله(ص): مَنْ تابَ وَ لَمْ يَحْفظْ لِسانه فَلَيْسَ بتائب؛ (بحارالانوار ج 6 ص 21) پيامبر اسلام(ص) فرمود: هركسي كه توبه كند، ولي زبانش را كنترل نكند، توبه نكرده است.
*ترك دوستان گمراه:
قال رسول الله(ص): وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ يُغَيِّرْ رُفَقَاءَهُ فَلَيْسَ بِتَائِب (بحار ج 6 ص 35) پيامبر مي فرمايد: هركسي كه توبه كند اما دوستان خود را تغيير ندهد، توبه نكرده است.
*تغيير اخلاق و نيت:
قال رسول الله(ص): وَ مَنْ تَابَ وَ لَمْ يُغَيِّرْ خُلُقَهُ وَ نِيَّتَهُ فَلَيْسَ بِتَائِب (بحارالانوار ج6 ص35) پيامبر(ص) مي فرمايد: هركس توبه كند. اما اخلاق و نيّت او تغيير نيابد، توبه نكرده است. (درحقيقت توبه او فقط توبه زباني است)
*ياد مرگ:
قال رسول الله(ص): ويجفف حلده علي بدنه بتفكر الأجل؛(بحارالانوار ج6 ص 35) پيامبر(ص) مي فرمايد: با ياد كردن از مرگ، پوست او بربدنش خشك شود. ياد مرگ انسان ها را ازگناه باز ميدارد.
*انفاق:
قال رسول الله(ص): مَنْ تابَ وَلَمْ يوسع كفّه فَلَيْسَ بتائب؛ پيامبر اسلام(ص) فرمود: كسي كه توبه كند ولي صفت بخشش در او نباشد، او توبه كننده واقعي نيست.
گناهاني كه توبه از آنها به سختي قبول مي شود
1.بدعت: اِن الله غافر كلّ ذنب الا من احدث ديناً. خداوند تمام گناهان را مي بخشد ، مگر ازكسي كه در دين چيزي را احداث كند.
2.توبه هنگام مرگ: وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ(نساء آيه 18) براي کساني که کارهاي بد را انجام ميدهند، و هنگامي که مرگ يکي از آنها فرا ميرسد ميگويد: «الان توبه کردم!»، توبه آنان پذيرفته نخواهد شد. مثل سرگذشت فرعون و يارانش به هنگامي كه عذاب و غرق شدن دامن آنها را گرفت ، صدا زدند ، ايمان آورده ايم.خداوند سبحان درآيات سوره يونس ماجراي غرق شدن فرعون را بيان مي كند و مي فرمايد: بني اسرائيل را از دريا (رود نيل) عبور داديم و فرعون و لشگرش از روي ظلم و تجاوز به دنبال آنها رفتند، ولي وقتي كه غرقاب دامن او را گرفت (فرعون) گفت: ايمان آوردم كه هيچ معبودي جز كسي كه بني اسرائيل به او ايمان آوردند وجود ندارد و من از مسلمين هستم! (اما به اوخطاب شد) الآن؟! در حالي كه قبلاً عصيان كردي و از مفسدان بودي؟ و امروز بدنت را از آب بيرون مي دهيم تا عبرتي براي آيندگان باشي، و بسياري از مردم از آيات ما غافلند (يونس آيه 90تا 92) اين آيات قرآن درس خوبي است براي همه و ما در تاريخ افراد بسياري را سراغ داريم كه در دوران زندگاني خود مرتكب هزاران جنايت شدند، ولي به هنگامي كه نشانه اي از مرگ ظاهر شد، اظهار ندامت و پشيماني كردند. دراحوالات معاوية بن ابي سفيان نقل كرده اند كه در پايان زندگي به هنگام بيماري اش به حمام رفت و چون بدن خود را مشاهده كرد كه دراثر بيماري ضعيف شده است، گريست و گفت : اي كاش كه در راه رسيدن به سلطنت و حكومت تلاشي نكرده بودم و اي كاش در رويارويي با لذّت هاي دنيا همانند نابينايان بودم، حالت كسي را داشتم كه بهره او از دنيا لباس كهنه و خوراكي ناچيز است و با اين حال با اهل قبور ديدار مي كردم(مروج الذهب ج 3 ص 49 ؛ البداية و النهاية ، ابن كثير ج 8 ص 151)
3.توبه كافران: وَ لاَ الَّذينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَليماً؛ (نساء آيه 18) آنهايي كه درحال كفر مي ميرند، توبه براي آنان نيست.
4.توبه منافقين: اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ؛ (توبه آيه 80) چه براي آنها استغفار
كني و چه نكني حتي اگر هفتاد بار براي آنها استغفار كني، هرگز خداوند آنها را نمي آمرزد.
5.ظلم كردن: إِنَّ الَّذينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُم (نساء آيه 168) کساني که کافر شدند، و (به خود و ديگران) ستم کردند، هرگز خدا آنها را نخواهد بخشيد.
چند نكته درباره توبه
1.توبه نصوح چيست؟ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى الله تَوْبَةً نَصُوحا. (تحريم آيه 8) اي کساني که ايمان آوردهايد بسوي خدا توبه کنيد، توبهاي خالص.
معناي نصوح درلغت:1.اخلاص2.توبه محكم 3.پشيماني قلبي ازگناه 4.استغفار با زبان 5.برنگشتن به گناه تا ابد 6.بهتر بودن باطن از ظاهر
2.توبه جوانان: قال رسول الله(ص): ما من شييءٍ احبَّّ الي الله تعالي من شاب تائب(نهج الفصاحه) پيامبر اسلام(ص) فرمود: هيچ چيزي نزد خدا محبوب تر از توبه جوان نيست. بايد به اين نكته اشاره كرد مبادا فريب شيطان و شيطان صفتان را بخوريم كه الان جوانيم و وقت عيش و نوش و هوسراني است و وقت توبه در زمان پيري است، كه اينها همه خلاف اعتقادات و واقعيّات است. قال رسول الله(ص): التوبة حسنٌ و لكن في الشّباب احسن(نهج الفصاحه) پيامبرخدا فرمود: توبه كردن نيكو است ولي از جوانان نيكوتر مي باشد.
3.عجله در توبه: إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى الله لِلَّذِينَ يعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يتُوبُ الله عَلَيهِمْ وَكَانَ الله عَلِيمًا حَكِيمًا (نساء آيه 17) پذيرش توبه از سوي خدا ، تنها براي کساني
است که کار بدي را از روي جهالت انجام ميدهند، سپس زود توبه ميکنند. خداوند توبه چنين اشخاصي را ميپذيرد؛ و خدا دانا و حکيم است.
وقال علي ان قارفت سيِّئَة فَعَجِّل محوها بالتّوبة (ميزان الحكمه ج 1 ص554) اگر گناهي مرتكب شدي، با توبه براي از بين بردن آن شتاب كن.
وَ الَّذينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ؛ (آل عمران آيه 135) و كساني كه گناهي انجام داده اند يا به خودشان ظلم كرده اند، خدا را ياد مي كنند و براي گناهان خود طلب آمرزش مي كنند. و چه كسي غير از خداوند آمرزنده گناهان است. و آنان ديگر بر كار بد خود اصرار نمي كنند چرا كه به بدي آن آگاهند.
بعد از نزول آيه توبه
قام ابليس علي جبل و صرخ با علي صوته؛ شيطان بالاي كوه بلندي رفت و فرياد كرد و تمام بچه شيطانها را دور خودش جمع نمود. گفتند: يا سيدنا لماذا دعوتنا؛ براي چي ما را خوانديد؟ گفت : براي اين مردم يك آيه آمده است كه ديگر كار ما هيچ فايده ندارد و آن، آيه توبه است. بچه شيطان ها هركدام يك چيزي گفتند: ما در برابر اين آيه چنين مي كنيم. فقام الخناس؛ خناس بلند شد و گفت: من در برابر اين آيه قيام مي كنم. ابليس گفت: چه مي كني؟ گفت: مردم ر ا وعده و نويد مي دهم و داخل گناه مي كنم؛ هروقت مي خواهد توبه كند، مي گويم حالا زود است.
دعاى امام سجاد (ع) در توبه و بازگشت
بارخدايا، اى کسى که توصيف واصفان وصفت نتوان کرد، و اى کسى که اميد اميدواران از تو فراتر نرود، و اى کسى که پاداش نيکوکاران نزد تو ضايع نگردد، و اى آن که ترس عبادت کنندگان به تو منتهى شود، و اى آن که نهايت بيم پرهيزکارانى، اين جايگاه کسى است که بازيچه دست گناهان است، و مهارهاى خطاها او را به پيش رانده، و شيطان بر او چيره گشته، از اين جهت در اجراى امر تو کوتاهى ورزيده، و از سر نادانى و غرور به آنچه از آن نهى نمودى آلوده شده، مانند کسى که به قدرت تو بر خود ناآگاه است، يا فضل و احسانت را درباره خويش منکر است، تا چون ديده هدايتش گشوده، و ابرهاى کورى از برابرش برطرف شده، ستم هايى که بر خود نموده شماره نموده، و در امورى که با خداى خود مخالفت ورزيده انديشه کرده، آنگاه بزرگى عصيانش را مشاهده کرده، و به عظمت مخالفتش بصيرت پيدا نموده، پس با دلى اميدوار، و رويى شرمسار به سوى تو رو آورده، و از روى اطمينان به تو با شوق و رغبت متوجه تو شده، و از باب يقين با بار طمع آهنگ تو نموده، و از روى اخلاص با توشه ترس قصد تو کرده، در حالى که جز تو به احدى طمع نداشته، و از هيچ چيز غير تو نترسيده، پس در حضورت با حال زارى ايستاده، و ديده اش را از روى خشوع به زمين دوخته، و در برابر عزت تو با ذلت و خوارى سر به زير افکنده، و از سر فروتنى رازى را که تو بهتر از او بدان آگاهى برايت آشکار ساخته، و از سر خشوع معاصى خود را که حضرتت به تعداد آنها آگاهترى برشمرده، و از مهلکه اى بزرگ که بر علمت گذشته، و از کار زشتى که به قضاى تو مايه رسوائيش شده به تو پناه آورده: گناهانى که لذّتهايش سپرىشده و رفته، ولى پيامدهاى زيان بخشش بجاى مانده و گريبانگير شده، الهى اگر اين بنده را عقوبت کنى منکر عدلت نشود، و اگر از وى بگذرى و بر او رحمت آورى عفوت را عظيم نشمارد، زيرا که تو خداى کريمى هستى، که عفو گناه بزرگ در نظرت بزرگ نمي نمايد. بار خدايا اينک منم که در پيشگاهت مطيع و سر به فرمان آمده ام در اينکه خود به ما گفتى که تو را بخوانيم، و از تو وفاى به وعده اى را که در مورد اجابت داده اى خواستارم، زيرا که فرموده اى: «مرا بخوانيد تا خواسته شما را اجابت کنم». بار خدايا پس بر محمد و آلش درود فرست و با من چنان برخورد كن که من با اعتراف به گناه، با تو برخورد کردم، و مرا از لغزشگاه هاى معاصى برگير چنانکه من در برابر تو پستى گزيدم، و بر من پرده پوشى کن چنانکه در انتقام از من درنگ فرمودى. بارالها نيتم را در طاعتت استوار کن، و بينشم را در عبادتت محکم فرما، و مرا به اعمالى موفق کن که به سبب آن چرک گناهان را از من بشويى، و هنگام خروج از دنيا مرا بر آئين خود و پيامبرت(ص) بميران. بارالها در اين موقعيتى که در آنم از گناهان بزرگ و کوچکم، و از گناهان پوشيده و آشکارم، و از لغزش هاى گذشته و تازه ام به سويت باز مي گردم، مانند بازگشت توبه کننده اى که خيال گناه در درونش نگذرد، و فکر برگشتن به گناه را به خاطرش راه ندهد، و تو خود اى پروردگار من در کتاب محکمت فرمودى که توبه را از بندگانت مي پذيري ، و توبه کنندگان را دوست دارى، پس بر اساس وعده خود توبه ام را بپذير، و همان طور که ضمانت نموده اى از گناهانم بگذر، و چنانکه شرط فرموده اى محبتت را بر من لازم فرما و من هم در مقابل اين همه عنايت تعهد مي کنم که به آنچه پسند تو نيست برنگردم، و ضمانت مي نمايم که به کاري پيشگاهت، و تپيدن قلبم از ترست، و لرزه اعضايم از هيبتت رحم کن، زيرا گناهانم - اى پروردگار من- مرا در عرصه رسوايى و خوارى در پيشگاهت نشانده، پس اگر حرف نزنم کسى از جانب من سخن نمي گويد، و اگر از خود شفاعت کنم چنان نيستم که شفاعتم پذيرفته گردد. بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست، و کرمت را درباره خطاهايم شفيع من فرما، و زشتيهايم را با عفوت از من ببخش، و جزايم را از عقوبت خود مساز، و دامان احسانت را بر من بگستر، و مرا در پرده عفوت بپوشان، و با من رفتار شخص پر قدرتى کن که بنده اى ذليل با زارى به درگاهش رفته و او بر وى ترحم نموده، يا ثروتمندى که فقيرى سر راهش نشسته و او از وى دستگيرى نموده. بار الها مرا جز تو پناه دهنده اى نيست پس بايد عزت تو پناهم دهد، و براى من شفيعى به سوى تو نيست پس بايد فضل تو شفيعم شود، و گناهانم مرا در عرصه ترس بُرده پس بايد عفو تو مرا ايمن سازد، زيرا آنچه بر زبان آوردم از باب جهل به کردار زشتم، و در اثر فراموشى کارهاى بد گذشته ام نيست، بلکه براى آن است که آسمان تو و هر که در آن است، و زمين تو و هر که بر روى آن است کردم، و توبه اى را که به سبب آن به تو پناه بردم بشنوند، تا مگر يکى از اينان در سايه رحمتت بر پريشان حاليم رحم کند، يا براى آشفتگيم بر من رقّت آورد، پس از جانب خود دعايى به حال من کند که از دعاى خود من نزد تو به اجابت نزديکتر باشد، يا شفاعتى نصيبم گردد که ازشفاعت خودم نزد تو استوارتر جلوه کند، و رهاييم از خشم تو، و دستيابيم به خشنوديت در آن باشد. الهى اگر پشيمانى در پيشگاه حضرتت توبه است پس من از همه پشيمانترم، و اگر ترک گناه بازگشت محسوب مي شود پس اولين بازگشت کننده منم، و اگراستغفار سبب ريختن گناهان است پس من در برابرت از استغفار کنندگانم، بار الها همان گونه که به توبه و بازگشت فرمان دادى و پذيرش آن را ضمانت فرمودى، و بر دعا ترغيب نمودى و نسبت به آن وعده اجابت دادى، پس بر محمد و آلش درود فرست، و توبه ام را قبول کن، و از رحمتت نوميد و مأيوسم باز مگردان، زيرا که حضرتت پذيرنده توبه گناهکاران، و بخشنده خطاپيشگان هستى که از صميم دل به تو بازمي گردند. بار الها بر محمد و آلش دورد فرست همچنان که به وسيله او ما را هدايت فرمودى، و بر محمد و آلش درود فرست همچنان که به سبب او ما را رهايى کرامت کردى، و بر محمد و آلش درود فرست چنان درودى که در قيامت و در روز نياز به تو از ما شفاعت کند، که تو بر هر چيز توانايى، و آن بر تو سهل و آسان است.(صحيفه سجاديه).
كاري از كانون فرهنگي هنري ثقلين مصلي حضرت رسول اكرم (ص) شهرستان شفت